Είχα μόλις στρίψει αριστερά με το αμάξι μου σε ένα στενό από τη Δημητρακοπούλου με σκοπό να διασχίσω τη Βεΐκου και να προχωρήσω στο ίδιο στενό για να βγω στη Ζαχαρίτσα και να πάω στη δουλειά μου. Αμ δε! Επί της Βεΐκου, και κλείνοντας εντελώς την πρόσβαση ...
στο δρόμο που κινούμουν (τον κάθετο δηλαδή), βρισκόταν «παρκαρισμένο» ένα φορτηγό της Nestle (πινακίδα: ΙΒΗ 38@@) και ο οδηγός κάπου ξεφόρτωνε. Ως αποτέλεσμα, δεν μπορούσα φυσικά να διασχίσω τη Βεΐκου και να περάσω απέναντι, γιατί πολύ απλά δεν υπήρχε απέναντι: ο δρόμος είχε κλείσει από το φορτηγό. Κόρναρα για ώρα και κανείς δεν ερχόταν, ώσπου βγαίνει από ένα ζαχαροπλαστείο μία «κυρία» και μου λέει «τι κορνάρεις κορίτσι μου; Δεν μπορούμε να κάνουμε τι δουλειά μας;» (προφανώς ξεφόρτωνε στο ζαχαροπλαστείο ο οδηγός του φορτηγού). Της λέω, ναι, να κάνετε εσείς τη δουλειά σας και να εμποδίζετε τη δική μας. Μπήκε μέσα, συνέχισα να κορνάρω και μετά από 2-3 λεπτά βγαίνει ο οδηγός, με τσαμπουκά μεγατόνων και μου επαναλαμβάνει «τι κορνάρεις ρε? Ε? Δεν πάω πουθενά! Να στρίψεις αριστερά και να πας από το άλλο στενό». Έξαλλη εγώ του λέω να μετακινήσει το φορτηγό και να απελευθερώσει το δρόμο γιατί θα φώναζα την τροχαία. «δεν πα να κάνεις ό,τι θέλεις, εγώ έχω άδεια από την αστυνομία να το αφήνω εδώ κάθε πρωί για πέντε λεπτά να ξεφορτώνω!» Εγώ έπρεπε να φύγω οπωσδήποτε γιατί είχα ήδη καθυστερήσει. Φυσικά αυτός δεν το κούνησε ρούπι από το δρόμο. Παίρνω τις πινακίδες του και πάω στο αστυνομικό τμήμα λίγο παρακάτω (επί της Βεΐκου και αυτό) να τον καταγγείλω και μου λένε οι αστυνομικοί ότι εμείς δεν ξέρουμε τίποτα, δεν έχουμε δώσει καμιά άδεια και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Παίρνω την τροχαία, «εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, θα πρέπει να κάνετε καταγγελία». Θα κάνω καταγγελία, άντε να δούμε. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι που στο καλό έχουν πάει τα δικαιώματά μας και οι υποχρεώσεις μας. Μπορεί ο κάθε καραγκιόζης να σε καβαλήσει και να του πεις και συγνώμη, δηλαδή? Τι στο καλό πια? "
Ένας αγανακτισμένος πολίτης
