Συγκεκριμένα, απαντώντας σε ερωτήσεις των συνέδρων συναδέλφων αστυνομικών μετά...
το τέλος της εισήγησής της για το στρες στο επάγγελμα του αστυνομικού και τις συνέπειές του, ούτε λίγο ούτε πολύ, ανέφερε πως η διαδικασία ελέγχου και αξιολόγησης των αστυνομικών όσον αφορά το ποιός πρέπει να έχει αλλά και να χρησιμοποιεί όπλο (υπηρεσιακό ή ιδιωτικό), είναι επιστημονικά απαράδεκτη και κακώς γίνεται.
Αυτό συμβαίνει γιατί όπως μας ενημέρωσε η κυρία Χριστοδούλου με μεγάλη ειλικρίνεια, οι σχετικές επιτροπές που ελέγχουν τους συναδέλφους μας ,έχουν μόνο πέντε λεπτά στη διάθεσή τους για την αξιολόγηση του κάθε αστυνομικού Mόνο πέντε λεπτά για ένα τόσο σοβαρό θέμα!
Συνεχίζοντας μας ενημέρωσε ότι τα ψυχιατρικά ή ψυχολογικά εργαλεία που οι επιτροπές χρησιμοποιούν, είναι πάρα πολύ φτωχά για το τόσο σοβαρό έργο των επιτροπών .
Κατά τη γνώμη της και ίσως και της πλειοψηφίας των επιστημόνων του Σώματος που συμμετέχουν στις Επιτροπές Αξιολόγησης για τον οπλισμό η μη των συναδέλφων μας ,δεν θα έπρεπε να υπάρχουν , αυτές οι επιτροπές γιατί το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να αξιολογήσουν τους εξεταζομένους μόνο για την στιγμή της εξέτασης. Τόνισε δε με αφοπλιστική ειλικρίνεια, ότι οι επιτροπές αυτές είναι ένα «ματωμένο θέμα».
Συνολικά μας είπε ότι έχουν γίνει σαράντα αναφορές από αυτήν και τους συναδέλφους της Ψυχολόγους και Ψυχιάτρους προς την ηγεσία του Σώματος και καμία από αυτές δεν έχει ληφθεί υπόψη για να βελτιωθεί η κατάσταση σε ένα τόσο καυτό θέμα για όλους μας.
Όπως μας ενημέρωσαν συνάδελφοί μας , αναφορές επίσης έχουν γίνει και από την Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης για το ίδιο θέμα χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα.
Οι επιτροπές αυτές όπως μας είπε η κυρία Χριστοδούλου, «κόβουν» περίπου το 10% των εξεταζομένων αστυνομικών , ποσοστό που η εξαίρετη επιστήμονας θεωρεί πολύ μεγάλο και ίσως και άδικο.
Δυστυχώς εγώ δεν έχω τις απαραίτητες επιστημονικές γνώσεις για να τα κρίνω όλα αυτά που με ειλικρίνεια μας είπε η εξαίρετη συνάδελφός μου.
Αν όμως είναι έτσι, τότε κάτι πρέπει να γίνει και γρήγορα μάλιστα.
Είναι σημαντικό να γνωρίζετε όλοι πως όσοι συνάδελφοί μας κρίνονται ακατάλληλοι, μέσα από μία τόσο διάτρητη διαδικασία, (και δεν είναι και λίγοι, περίπου το 10%!), τους δημιουργείται μεγάλη αναστάτωση σε αυτούς και στις οικογένειές τους, στιγματίζονται κοινωνικά, και γίνεται μία μεγάλη μείωση στις μηνιαίες αποδοχές τους.
Πραγματικά κάτι πρέπει να γίνει για αυτή τη μεγάλη αδικία. Είναι απαράδεκτο ένας τόσο σοβαρός έλεγχος όπως είναι η ικανότητα να φέρει ένας αστυνομικός όπλο, να γίνεται με τρόπους που δεν έχουν καμία επιστημονική βάση σε λίγα μόνο λεπτά της ώρας , «στο πόδι!!».
Σκεφτείτε ότι οι αποφάσεις αυτών των Επιτροπών, με τον τρόπο που παίρνονται, είναι επικίνδυνες όχι μόνο όταν είναι αρνητικές για τους συναδέλφους μας που εξετάζονται, δηλαδή να τους στερείται το δικαίωμα να οπλοφορούν, αλλά και για αυτούς που «κρίνονται» θετικά, να φέρουν δηλαδή όπλο.
Με αυτή την απαράδεκτη διαδικασία, όπου κατά τα λεγόμενα της κυρίας Χριστοδούλου, δεν γίνεται κανένας ουσιαστικός έλεγχος, κρίνονται κατάλληλοι και αστυνομικοί που μπορεί να μην πρέπει να οπλοφορούν . Αφού όμως η όλη διαδικασία στερείται επιστημονικότητας , πως θα ελεγχθούν αυτοί; Και τι γίνεται στην περίπτωση που κάποιος από αυτούς που «έχουν ελεγχθεί», χρησιμοποιήσει μ ε τρόπο αντικανονικό το όπλο του ενώ στην πραγματικότητα δεν θα έπρεπε να οπλοφορεί καθόλου; Τα αποτελέσματα δυστυχώς τα γνωρίζουμε. Κάποιος τραυματίας ή ακόμη και νεκρός ύστερα από όχι σωστή χρήση του όπλου , κάποιος συνάδελφός μας , «ο δράστης» κατηγορούμενος όλοι οι αστυνομικοί ένοχοι, το Σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας στο στόχαστρο από όλη την κοινωνία, και όλοι οι άλλοι , οι ηθικοί αυτουργοί , αυτοί που δεν φρόντισαν αν και όφειλαν, να θεσπίσουν μία σωστή διαδικασία αξιολόγησης μας και επιλογής μας, στο απυρόβλητο. Παρά τα όσα δηλώνουν κατά καιρούς ότι νοιάζονται για την Αστυνομία , την κοινωνία και τους πολίτες.
Σήμερα όλοι ακούσαμε στην αίθουσα του Συνεδρίου, τον αξιοσέβαστο Υφυπουργό μας τον κύριο Βούγια, να δηλώνει ενώπιον όλων μας, ότι αισθάνεται συνάδελφός μας και ότι είναι κοντά μας. Κύριε Υφυπουργέ αποδείξτε το με έργα. Είστε πανεπιστημιακός δάσκαλος , ο κύριος Χρυσοχοίδης μπορεί να μην τα γνωρίζει αυτά τα θέματα, εσείς όμως δεν έχετε την παραμικρή δικαιολογία να μην τα γνωρίζετε. Είστε και ο καθ’υλην αρμόδιος. Ο τρόπος αξιολόγησης των αστυνομικών είναι απαράδεκτος , αυτό έχει ολέθριες συνέπειες σε όλους μας, σε όλη την κοινωνία. Προέρχεστε από ένα πολιτικό χώρο που έχει δεινοπαθήσει κατά το παρελθόν από την κακή λειτουργία των Σωμάτων Ασφαλείας. Έχετε την μοναδική ευκαιρία σήμερα από τη θεσμική σας θέση, να συμβάλλετε στην αναμόρφωση και τον εκσυγχρονισμό του τρόπου αξιολόγησης και πρόσληψης του αστυνομικού προσωπικού. Απ’ότι λέγεται και απ’ότι φαίνεται, υπάρχει σοβαρό πρόβλημα, δεν γίνεται καμία ουσιαστική επιλογή ή αξιολόγηση, δεν επιλέγονται οι πιο κατάλληλοι, οι πιο καλύτεροι.
Όπως είπε και η συνάδελφος Ψυχολόγος, έχουν γίνει σαράντα αναφορές για τα θέματα επιλογής και αξιολόγησης των αστυνομικών. Καμία δεν λήφθηκε υπόψη.
Έχουμε κουραστεί από τα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα».
Ήδη ακούγονται πάρα πολλά και για το πώς επιλέχθηκαν σε χρόνο ρεκόρ οι συνάδελφοί μας για την νεοσύστατη υπηρεσία «ΔΙΑΣ». Απ’ότι μας λένε οι ίδιοι, δεν έγινε καμία επιλογή, όλα έγιναν «στο πόδι», για να παρουσιάσει η ηγεσία μας έργο, πολλοί πήγαν με το ζόρι ακόμη και αν δεν είχαν την απαραίτητη υψηλή ικανότητα οδήγησης μοτοσυκλετών σε συνθήκες άκρως επικίνδυνες όπως είναι η καταδίωξη επικίνδυνων κακοποιών αλλά και η προστασία πεζών και αμέριμνων συμπολιτών μας. Ήδη έχουμε νεκρό και αρκετούς τραυματίες αστυνομικούς οδηγούς και συνεπιβάτες τους στις μοτοσυκλέτες που υπηρετούν στην «ΔΙΑΣ». Είναι κρίμα κάθε τόσο και λίγο να θρηνούμε θύματα αστυνομικούς ή μη επειδή κάποιοι δεν έκαναν σωστά την δουλειά τους λόγω μη σωστής ή ανύπαρκτης επιλογής ή αξιολόγησης από τους υπεύθυνους και αρμόδιους.
Καλούμε την Ηγεσία μας να διορθώσει αυτή την απαράδεκτη κατάσταση.
Δεν είναι δίκαιο η Αστυνομία να είναι ο « σάκος του μποξ» η αιτία για όλα τα δεινά που συμβαίνουν στη χώρα μας. Αξιότιμοι κύριοι που έχετε την ευθύνη για την Ελληνική Αστυνομία, το επάγγελμά μας είναι αυτό που έχει τα περισσότερα θύματα εν ώρα υπηρεσίας . Καθημερινά συνάδελφοί μας προπηλακίζονται και υβρίζονται αδίκως. Πολλές φορές συνάδελφοί μας συμπεριφέρονται με τρόπο αντιεπαγγελματικό. Δεν είμαστε όλοι το ίδιο.
Ένας Αστυνομικός που παρακολούθησε το Συνέδριο."
Αναγνώστης
